30 Kasım 2011 Çarşamba

DOSTLUK...



                                                          rekeskin@gmail.com




                                            Biz haber etmeden haberimizi alırsın,
                                            yedi yıllık yoldan kuş kanadıyla gelirsin.

                                            Gözümüzün dilinden anlar,
                                            elimizin sırrını bilirsin.

                                            Namuslu bir kitap gibi güler,
                                            alnımızın terini silersin.

                                            O gider, bu gider, şu gider,
                                            dostluk, sen yanı başımızda kalırsın…



                                            Nazım Hikmet





Paylaş

Seyyid Osman Hulusi Efendi DÎVÂNINDAN SEÇME İLAHİLER


                                                            rekeskin@gmail.com


                                                                    Âlemi sen kendinin kölesi kulu sanma
                                                                    Sen Hakk için âlemin kölesi ol kulu ol

                                                                    Nefsin hevâsı için mağrûr olup aldanma
                                                                    Yüzüne bassın kadem her ayağın yolu ol

                                                                    Garazsız hem ivazsız hizmet et her cânlıya
                                                                    Kimsesizin düşkünün ayağı ol eli ol

                                                                    Allâh için herkese hürmet et de sev sevil
                                                                    Her göze diken olma sünbülü ol gülü ol

                                                                    İncitme sen kimseyi kimseye incinme hem
                                                                    Güler yüzlü tatlı dil her ağızın balı ol

                                                                    Nefsine yan çıkıp da Ka'be'yi yıksan dahi
                                                                    İncitme gönül yıkma ger uslu ger deli ol

                                                                    Güneş gibi şefkatli yer gibi tevâzu'lu
                                                                    Su gibi sehâvetli merhametle dolu ol

                                                                    Gökçek gerek dervişin sanı yoksula baya
                                                                    Suçluların suçundan geçip hoş görülü ol

                                                                    Varlığından boşal kim yokluğa erişesin
                                                                    Sözünü gerçek söyle Hulûsî'nin dili ol
                                         

16 Kasım 2011 Çarşamba

Mutlu Olmak Ögrenilebilen Bir Sey mi?


                                                           rekeskin@gmail.com
                                                       




Küçük seylere dikkat ögrenilebilen bir seydir, insanlar, içinde yasadıkları ortama, aldıkları egitime göre birtakım küçük seylere dikkat etmeyi ögreniyorlar. Çiftçiler, hekimler,terziler, dedektifler, kendi ugraslarıyla ilgili küçük ipuçlarını degerlendirmeyi ögrenebiliyorlar. Küçük seylere dikkat etmeyi ögrenebilen insan, bunlar karsısında mutlu veya mutsuz olmayı da ögrenebilir. Bazılarımız, küçük seylere dikkat etmeyi ve bunlar karsısında mutsuz olmayı ögrenmis bulunuyoruz. Bazılarımız ise aynı küçük seylere dikkat edip mutlu olmayı ögrenmis bulunuyoruz.

Yani bazıları bardağın yarısı boş diye eşef etmeyi, bazıları ise yarısı dolu diye sevinmeyi, sükretmeyi ögrenmis. Doğustan iyimser veya kötümser olmuyoruz. Belirli durumlar karsısında iyimser veya kötümser olmayı çesitli yollarla ögreniyoruz. Örnegin, büyüklerimizi model alarak ögreniyoruz.

Bir dügüne giden insanların, bir seyleri övmekten çok, negatif elestiri yönelttiklerini görürüm. Ufacık ufacık ayrıntıları yakalayıp kurabiyeleri, limonataları, gelinin, damadın kasını, gözünü, kayınvalidelerin elbiselerini elestirdiklerini duyarım, insanlar elestiriyorlar, elestiriyorlar, ondan sonra da “Amann bize ne, Allah mesud etsin” diyorlar. (iyi de, su ‘bize ne’yi en basta demeyi ögrenebilir miyiz acaba?

Eger bir insan genelde kötümser, karamsar ise, galiba zamanla bu karamsarlıgı destekleyecek yönde küçük ayrıntıları fark eder hale geliyor. Negatifi vurgulaya vurgulaya, yasama negatif bir bakıs tarzı gelistiriyor. Bu durumun sonucunda da, arabesk sarkılarda duydugumuz “batsın bu dünya” tavrı çıkıyor ortaya.

Karamsarlığı ögrendigimiz gibi iyimserligi de ögrenebiliriz.

Üstün Dökmen








Paylaş

1 Kasım 2011 Salı

RÜBAİ



                                                       rekeskin@gmail.com







                                         Tenden çıkagörsün hele bir kez canımız ,
                                         Tuğlayla kapar üstümüzü, dostlarımız .
                                         Bir başkasının kabrini örtsün diyerek
                                         Bir günde bizim, tuğla olur toprağımız .

 


                                          Ömer Hayyam




















Paylaş